جهش تولید | چهارشنبه، ۷ آبان ۱۳۹۹

رقص فشفشه - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

رقص فشفشه

Loading the player...

دانلود

یکی از جشن‌های آتش که در ایران باستان انجام مي شده و از چند آيين گوناگون سرچشمه مي گيرد ، جشن سوري مي باشد . آتشي كه در شب سوري برپا مي شود ، همزمان با روزهاي پنجه دزديده يا بهيژك بوده است و به منظور گريزان كردن سرما و فراخواني گرما بر روي پشت بام ها برافروخته مي شده . بنا به روايت ، آخرين گام از ده روز پايان سال كه دربرگيرنده ي پنجه ي كوچك يعني پنج روز نخست از اشتاد روز تا اناران و پنجه ي بزرگ كه برابر با بيست و پنجم اسفندماه مي باشد آتش بر افروخته مي شد .  چند روز پیش از نوروز ، مردمانی به نام آتش‌افروزان که پیام‌آور جشن بودند به شهرها و روستاها می‌رفتند تا مردم را برای این آیین آماده کنند . آتش‌افروزان، زنان و مردانی هنرمند بودند که با برگزاری نمایشهای خیابانی، دست‌افشانی‌ها، سرودها و آوازهای شورانگیز به سرگرم کردن و خشنود ساختن مردمان می‌پرداختند . آنها از هفت روز پیش از نوروز تا دو هفته پس از نوروز با پدید آمدن تاریکی شامگاه، در تمامی نقاط شهر و روستا آتش می‌افروختند و آن را تا برآمدن خورشید روشن نگاه می‌داشتند . این آتش، نماد و نشانهٔ نیروی مهر و نور و دوستی بود. هدف آتش‌افروزان برگرداندن نیروی فزاینده و نیک به مردمان برای چیره شدن بر غم و افسردگی بود. همین هدف مهمترین دلیل برپایی جشن سده در میانه زمستان و شب چهارشنبه سوری كه با برافروختن سه کپه آتش به نشانه سه پند بزرگ ایرانیان باستان است ، صورت مي گيرد . در آن روزگاران نه خبري از صداي انفجار ترقه بود و نه خبري از رقص ناموزون فشفشه ، هر چه بود جشن بود و سرور و شادكامي.