جهش تولید | چهارشنبه، ۳۰ مهر ۱۳۹۹

روستای چِقازرد - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

روستای چِقازرد

Loading the player...

دانلود

روستای «چقازرد» در 24 كيلومتري كرمانشاه بر سر راه «اسلام آباد» و يك كيلومتر و نيمي آبادي «كليائي» ، در دشت فراخ «ماهيدشت» قرار دارد . از دهكده چقازرد ، سرتاسر دشت، تا بن «كوه سفيد» ديده مي شود، بهار هنگام، مزارع مانند وصله هائيست كه بر قباي پهناور ماهيدشت دوخته شده باشد. زمستان اجاق خانه هاي آبادي هميشه روشن است و دشت سرد و ساكت مدتها زير برف و باران مي خوابد و كفش روستائي تا نفس سبز فروردين در آستانه در مي ماند و تابستان آفتاب بر اين منطقه كردنشين با سخاوت مي تابد. چنانكه مرد روستائي اواخر خرداد، گندم‌زار را درو كند. روستای  چقازرد 91 خانوار دارد كه تعدادی  خانوارش «خوش نشين» اند. خوش نشين ها مانند ديگر مردم روستا رغبتي به گله و زمين و زراعت ندارند و به كار و پيشه در مكانهاي ديگر مي پردازند. هر جا كه سرو صداي كاري باشد، زن و فرزند را به جا مي گذارند و خود راهي آنجا مي شوند تا پول نان سفره زمستان را فراهم كنند. رويهم رفته جمعيت آبادي به 376 نفر مي رسد كه به «لَكْ» و «لُرْ» و «كَلْهُريْ» تقسيم مي شوند. لكها نزديك به يك قرن و نيم پيش ، پدرانشان از «طرهان» لرستان كوچ كرده و به اين سرزمين آمده اند و با گذشت ايام و معاشرت و همسايگي با شهر و مردم كرمانشاه و آباديهاي پيرامون آن، زبان لكي را به تدريج فراموش كرده و زبان كردي كرمانشاهي را آموخته اند. لرها نیز كه پيشتر از لكها به چقازرد آمده اند و روشن نيست كه از پيشه وران نهاونداند يا خرم آباد. كلهرها بيش از ديگران اند و تعدادشان بیشتر است و از «گيلان غرب» به دنبال رمه پيش آمده و به اين آبادي رسيده اند. کار مردم روستای چقازرد کشاورزی و دامداری است . کاشت چغندر  و کاشت صیفی جاتی مانند خربزه و هندوانه از کارهای کشاورزان این روستاست , معمولا گندم و جو را دیمی کشت می کنند . بعد از آسیاب گندمها و آرد کردن آن . هر روز زن خانه , نام مصرفی خانواده را از این آرد درست می کند . هر روز گله بزها و گوسفندان و گله ای از گاوها برای چرا کردن به اطراف روستا برده می شوند و پایان غروب بعد از خوردن علف و چرا کردن به روستا بر می گردانند و مانند تسبیح پاره ای در میان خانه های روستا از هم می برد و پخش می شود  . هرخانه چند بز و گوسفند به آغل می برد تا کاسه شیر و دوغ و پنیر سفره شان را فراهم کند . شیر گله را زنها می دوشند . چنان به مهربانی از پستان دام شیر می گیرند که حیوان تا وقتی که انگشتهای شیر دوش از نوازش باز ماند , آرام می ایستد .

پاییز که گله از چرا محروم شد , به آغل می رود و شش ماه ( پاییز و زمستان ) در آن می ماند و شیرش کم و ناچیز می شود . در این وقتها زنها به وام دادن و وام گرفتن شیر ( شیرواره ) می افتند . خانواده ها برای شیر قرض دادن به یکدیگر اندازه ای دارند که آن را «لَلَ» »(وسیله اندازه گیری شیر ساخته شده از چوب به درازای ده تا پانزده متر )  مي نامند و از درخت مي چيند. لَلَ را با دقت و وسواس در شير كاسه فرو مي كنند و شیر را کم و زیاد می نمایند تا این که سطحش به گره يا نشانه اي از لَلَ برسد. در وقت بازگرفتن شير، باز با همان كاسه و لَلَ خود، آن را باز مي ستانند . زنها در هنگام «شيرواره»آن دست دلبازي روستائيانه خود را از ياد مي برند. اهل روستای چقازرد روزگاري كه دل و دماغي دارند و سفره شان كره و دوغي و اجاق شان آتش پي گيري دارد بيشتر شبها هرچند خانوار با كودكان خود گرد چراغ خانه اي، شب‌پائي مي كنند و نقل مجلسشان «چُوچَ» (چيستان) و قصه هاي شيرين محلي است .

همچنین بزرگان روستا (مردان) در خانه ای جمع می شوند و در آنجا به شاهنامه خانی می پردازند که البته به زبان کردی آن را می خوانند .

روستای چقازرد دارای طرح هادی است که فقط یه فاز آن اجرا شده و به صورت ناتمام باقی مانده . دهیار این روستا آقای پیری است  . این روستا مردمانی مردم دار و مهمان نواز دارد . یکی از اقدامات بسیار خوب دهیاری روستای چقازرد , احداث پارک بازی و فضایی برای استفاده از وسایل ورزشی برای بزرگسالان روستاست . با استفاده از زمینی و اختصاص دادن زمین به پارک بازی زمینه ای ایجاد شده تا بچه های روستا هم در دنیای کودکانه اشان , دقایقی شاد داشته باشند .