غار دو اشکفت

غار دو اشکفت یکی از غارهای استان کرمانشاه است که در شمال شهر کرمانشاه و در دامنه جنوبی کوه «میوله»، در ارتفاع حدود سیصد متری از دشت و مشرف بر پارک کوهستان قرار دارد. دهانه این غار به خوبی از فاصله دور دیده می‌شود.غار دو اشکفت در حقیقت از دو غار  مجاور هم تشکیل شده که در ارتفاع حدود 1600 متری از سطح دریا واقع شده‌اند و در دوره پارینه سنگی میانی (در حدود 120 تا 40 هزار سال پیش)، سکونتگاه انسان نئاندرتال بوده‌اند که به این ترتیب یکی از کهن‌ترین سکونتگاه‌های بشر در منطقه کرمانشاه به شمار می‌روند. ساکنان این غارها بیشتر به شکار بز کوهی ، میش وحشی ، گورخر و اسب وحشی می‌پرداختند. البته حیوانات دیگر مثل مارال، گاو وحشی، غزال و گراز نیز شکار می شدند.دهانه غار دو اشکفت حدود 10 متر ارتفاع و 20 متر عرض دارد. مساحت این غار نزدیک به 400 مترمربع بوده و در انتهای آن، یک دالان کم‌عرض وجود دارد که تا مسافتی در دل کوه پیش رفته است. ابزارهای یافت شده در دو اشکفت اغلب از نوع خراشنده جانبی و سایر ابزارها مربوط به صنعت موستری زاگرس هستند که بین دویست و پنجاه تا حدود چهل هزار سال پیش ساخت آنها در زاگرس رواج داشته است.این غار نخستین بار در سال 1999 میلادی به وسیله دو تن از باستان‌شناسان کرمانشاهی به نام‌های فریدون بیگلری و سامان حیدری شناسایی و مطالعه شد. در این بررسی ، مجموعه‌ای از دست‌ساخته‌های سنگی مربوط به دوره پارینه سنگی میانی گردآوری شده. طبق یافته ‌های باستان شناسی این غار در دوره پارینه سنگی میانی مسکن انسان های شکارگر بوده است. با توجه به مطالعات باستان ‌شناسی انجام یافته، یکی از این دو غار (غار شرقی)، در دوره پارینه سنگی میانی محل سکونت موقت یا فصلی گروه‌ های شکارورز ساکن منطقه بود.در محل درزها و و چین‌خوردگی‌ها ، با فاصله کمی در بالای دهانه غار اصلی، یک چشمه کوچک قرار دارد که جریان آب آن حتی در فصول گرم و خشک نیز قطع نمی‌شود. مسلماً وجود این چشمه اهمیت زیادی برای ساکنان غار داشته است.در حال حاضر به سبب وجود این چشمه و فضای بزرگ و مناسب، این غار در ماه‌های پاییز به عنوان آغل شبانه گله‌های گوسفند و بز دامداران محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.