جهش تولید | جمعه، ۲ آبان ۱۳۹۹

یاس زرد - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

یاس زرد

Loading the player...

در این خانواده حدودا ۱۱ گونه موجود است که اکثراً بومی شرق آسیا می‌باشند، به جز یکی از آن‌ها که بومی شمال شرقی اروپاست. یاس زرد درختچه‌ای خزان پذیر و با ارتفاع رشدی ۱ تا ۳ متر است و گاهی تا ۶ متر هم رشد دارد. این درختچه دارای پوستی زبر و قهوه‌ای مایل به خاکستری می‌باشد. با برگ‌های متقابل و ساده.گل‌های زرد روشن که با چهار برش عمیق تقسیم شده است و گل‌برگ‌ها تنها در پایه به هم متصل شده‌اند.گفته شده است که گل‌های یاس زرد قابلیت تولید لاکتوز را دارا هستند. لاکتوز به ندرت در دیگر منابع طبیعی )به غیر از شیر) یافت میشود . اولین گلهای آن پس از پایان زمستان ظاهر شده و نوید بخش بهار میباشد. از حدود ۱۵ روز به نوروز مانده در مناطق معتدل شاخه های این بوته زیبا از وسط تا انتها دارای گل شده و به شكل یك خرمن گل زرد رنگ در می آید. تمامی ارقام یاس زرد مناطق آفتابی یا حداقل خیلی روشن را ترجیح میدهند و در تمام خاكها حتی خاكهای آهكی می توانند رشد كنند ولی خاكهای هوموسی برای این گیاه بهترین است و در آن بهترین رشد را میدهد . شرایط خارج از شهر را بهتر میپسندد ولی در شهر هم سازگاری دارد. پس از پایان گل دهی باید شاخه های پیر این بوته ها را هرس كرد تا شاخه های جوان جانشین آنها شده در فصل خود گلبارتر شوند ولی این كار بایستی با ملایمت انجام شود تا آنكه یكباره تمام شاخه های پیر را هرس كنند چرا که موجب افزایش شاخه هائی میشود كه درسال بعدگل نخواهند داد و فقط مواد غذائی زمین را مصرف میكنند . یاس زرد درختچه توپری است كه میتواند بجای پوشش دیواری منازل ، پَرچین ، حفظ دیوارها و یا تزئین باغچه ها استفاده شود .این درختچه به وسیله قلمه ، پاجوش و خوابانیدن زیاد می شود و بهترین فصل این عملیات قبل از شروع فصل زمستان است و بریده شاخه های آن میتواند زینت بخش اطاق نشیمن و سالن پذیرائی باشد .